Ana Sayfa / Edebiyat / Ay Işığı
Ay Işığı

Ay Işığı

Bulutlar çekildiğinde
ay, yine ortaya çıkacak
o eşsiz parlaklığıyla
Gece bitmeyecek ey dost!
Ayna misali
ruhunda karanlık saklayan
ruhu gece olana gün doğmaz.
içinde kış olana yaz gelmez.
bedenden uzak
hislerden uzak bir karanlığın içine
çekilir ve çekilir tüm düşünceler
biri söylesin
gün geceye ne zaman döndü
bu göz nasıl cenazesini gördü
neden kimse gelmedi
bu mezar benim
başında ki ben im.
ay ışığını bekliyorum
gün dönmeyecek belki
biliyorum.
bu karanlık örttü bedenimi.
Yaşadığım günü
yeryüzünü gördüm
yeryüzünü tanıdım
gökyüzünü sevdim
insanları gördüm
çaresiz
hikayesiz
ve kimsesizdiler
tanıdıkça gerçek güneşi
zamanla ölümümü sevdim
karanlığı sevdim.
Yalnız kaldım
sessiz kaldım
gece sardı kollarıyla
sımsıkı sarıldık
tüm gün koşturmuş
yeni yetme gibi
sarıldım
ve başımı yasladım
gecenin serin kollarına
uyudum
rüya gördüm
kızını kaybedecek baba gibi
son kez baktım yeryüzüne
biliyorum
o bir daha benim olmayacak
bir daha göremeyecek gözlerim
belki de
affetmeyeceğim
içim sancılanarak
ruhum hep arayacak
ellerimde olsa keşke
gün yeniden doğmayacak
bulutlar çekilecek
ay yeniden parlayacak
yeni bir gün
sadece yeni bir nefesle var olacak
ama o gün ikimizde olmayacağız.

2 yorum

  1. Ay ışığı her daim aydınlatmaya devam eder lakin aydınlanmak isteyene ışık olur sadece.

    Yüreğinize sağlık, hoş geldiniz…

    0
  2. Karamsar bir yazı ama çok beğendim, Ne güzel ifade etmissiniz.

    Yeni bir gün sadece yeni bir nefesle var olacak ama o gün ikimizde olmayacağız.

    Bırakın güneşin yaşama hayat veren ışıkları aydınlatsın, bırakın gecenin sessizliğinde soluklanın. Belki o gün ikiniz de olmayacaksınız ama yeni bir nefesle var olacak bedeniniz, yeni bir nefesle can bulacak…

    0

Yorum

E-posta adresiniz yayınlanmayacak.Gerekli alanlar işaretlenmiştir *

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>