Ana Sayfa / Serbest Kürsü / Efkarlı Benlikler
Efkarlı Benlikler

Efkarlı Benlikler

“Hayat” deriz susarız, “hayat” deriz yorumlar yaparız ama hiç kimse de çözemez hayatın sırrını.Ne gariptir değil mi?

Kimsenin yaşadığı kimseye benzemez mesela. Kimi açlıkla, yoklukla imtihan olur, kimi sevdiklerini kaybeder öyle sınanır. Kimi ise tüm olumsuzlukları aynı anda yaşar, dayanma gücü, takati kalmaz. Benliğini bir efkar sarar ki o zamanlar, dokunmayın  garibana. Sigarasını yakar, gözlerini uzaklara çok uzaklara doğru odaklar. Sigarasından tüten duman mı sanırsınız ? Yanılıyorsunuz sigarasını çektikçe çıkan duman değil efkarıdır. Nemlidir gözleri o anda. Hayatını film şeridi gibi gözden geçirir, yaşadıklarına anlam vermeye çalışır  ama ne mümkün. Efkar daha da basar, bir tane daha çeker sigarasından. “Kaderim böyleymiş” der susar bazen çaresizce kendini avutabilmek adına, bazen isyan eder tüm yaşadıklarına, belki de yaşayacaklarına. Çünkü o kadar inanmıştır ki bundan sonra da mutlu olamayacağına. Mutlu olabilmek adına çırpınır çırpınır ama nafile. Efkar sarmış bir benlikten çıkar mı kolay kolay mutsuzluk? Efkarlı ise sürekli insanlardan kaçmak ve ağlamak  ister. Dinmeyen acılarını yastığına akıtmaya çalışır, iç hesaplaşmalar, sorgulamalar sorgulamalar….

Sonra yüreğini bir serinlik kaplar, der ki “her şey güzel olacak.” Sabah güneşi doğmuştur, zaten ağlamaktan yorgun düşmüş bedeni dinlenmiş, yüreğine bir ferahlık düşmüştür. Sabahın ilk ışıkları umut serpiştirmiştir yüreğine. Der ki” bugün güzel bir gün olacak”, avutur avutur kendini saatlerce. Sonra başa sarmıştır kader, peşini bırakmaya da niyeti hiç yokmuş gibi… Bulmuş efkarlı benliği, kolay lokma bırakır mı peşini? Acıya gülmesini bile öğrenir efkarlı benlikler, sevdası ve dertleri yerleşmiş yüreğinde, türkü tutturur dilediğince. Ağzında her zaman kekremsi bir tat vardır, omzu düşük, beli bükük… Yaşamının son demlerine gelmiş gibidir. Ama çekeceği çile bitmemiştir garibimin, günler ayları, aylar yılları kovalar da kovalar. Yorgun düşer bizim efkarlı benlik. Ömrünün son demlerine yaklaştığını düşündükçe rahatlar çekeceğim çile bitecek diye. Zaman geçer, ömür biter ama acısı dinmez, dinmesini de kimse beklemez.

Değerli üyelerimiz paylaşıma açık ilk yazım olduğu için affınıza sığınıyorum.

Sevgi ve Saygılarımla.

12 yorum

  1. Aramıza hoş geldiniz Garip yolcu…Hepimizin duygularına tercüman olmuşsunuz…Kaleminiz daim olsun…Sevgiyle :)

    0
    • çok teşekkür ederim. yazı yazmanın rahatlatıcı bir tarafı olduğunu düşünürdüm, ama bu kadar etkin bir rahatlama metodu olduğunu bilmezdim. sizlerle , güzel kalemlerle tanışmak çok güzel.

      0
  2. Samimiyetle beslediğin yazının efkarını keşke sıgara fotoğrafıyla desteklenmeseydi! Hayatın besin kaynakları biraz karamsarlık taşıyabilir ama hayat aydınlık olmalıdır. Bunun mücadelesidir. Güzel yazıların daim olsun, emeğine sağlık.

    0
  3. Of of off çok severim bu şarkıyı …

    Efkarlı benlikler kolay kolay bırakmazlar barındıkları ruhu, hele ki bir de sevdiyse yerini kapıdan kovsan bacadan girer. Ama önemli olan her şeye rağmen bir an önce kurtulmak gerektiğidir.

    Güzel bir anlatım, kaleminize sağlık , Hoş geldiniz Garip yolcu.

    0

Yorum

E-posta adresiniz yayınlanmayacak.Gerekli alanlar işaretlenmiştir *

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>