Ana Sayfa / Edebiyat / HAK-İM-İ-YET
Hakimiyet

HAK-İM-İ-YET

Bir klasiği yaşıyordu şu an; ölümle burun buruna gelen birinin gözlerinden hayatı film şeridi gibi baştan sona geçmesi. Kısacık bir fısıltıdan, upuzun geçen bir ana kadar hepsi. Belli ki sonu diğerlerinden farklı olmayacaktı.

Burnundan kaçıp beynine kadar ulaşan ve onu delirten sinekten kurtulamayınca en sonunda kafasını patlatan, kibirli olduğu söylenen firavun gibi olacaktı tıpkı. Belki de gözlerinin önünden, üstünden, altından, derinlerden atamadığı o kırmızı halkalı benek kendi üzerinde olacaktı artık, orada; boynunu sarmalayan ipte, boğan sarmalda. Elleri boynunu saran ipi germek üzereyken, asılı kalacaktı boynunda o. Kırmızı halkayı son kez görecekti bu sefer boynunda, kolye halinde o çıngıraklıyı; yılan gibi sarmış olacaktı. Seslerini son kez duyacaktı o melun illetin, sinsi yılanın, kırmızı halkanın. Gergin ip boynunu sıkıp havasız bırakırken.

Beynine hakim olan, onu yönlendiren şeyi gözlerinden çekip alamıyordu. Gözleri, hakimiyetinden kurtulan bir köleydi ve ona karşı özgürlüğünü kutluyordu, sinsi zaferini gözüne sokarak.

Şimdi aynı benek gitgide genişliyor ve kendi etrafında büyüyerek dönüyordu. Gözlerini defalarca kapaması, yerinden çıkaracak kadar sıkması faydasızdı; beyni aynı görüntüyü iletiyor ve O’nun, o kırmızı benekten kurtulmasını istemiyordu. Beyni bir oyun oynuyordu; fakat çocukluğundaki hilekarlık bu oyunda sökmeyecekti; hile yapamıyor ve biraz sonra canını çıkarmak üzere olacak olan oyunda söz hakkı alamıyordu.

Son zamanlarda çok sıkıntılı, çok zor ve acı günler geçirmişti. Ani kayıpları olmuştu ve iş hayatının gerginliğiyle sıkıntıları sıradaki olabilesi güzel günleri kemirmişti.

Kemirilmiş güzel günler zehirlenerek son bulmuş oldu.

6 yorum

  1. Zamanın ne getireceği belli olmaz. Kötü anlar silinir mutlu anların iziyle. Hepimizin güzel anları olduğu gibi zor anları da var. İş stresi bitiriyor bazen insanı ama hayat her şeye rağmen güzel… : )

    Emeğinize sağlık Özdür…

    0
  2. Üflenmesi kaçınılmaz Surra, Ruh’un mücadele antrenmanları.
    Ve bu mücadeleyi, elin kolun fıtratında prangalı, kan dolu gözlerle seyrediş.
    Baş rolü sen, ben, biz, onlar olan kısa metrajlı bir hayat klasiği.

    Özündendi, güzeldi.

    0
  3. Güzel demek içimden gelmeyen bir yazı : ) ama hissedileni tamamen aktardığı için de güzel demekten başka çarem de yok. Ölümün tasması yerine yaşamın mavi halkasını tercih ederim…

    0
  4. Merhaba. Değerli yorumlarınız için teşekkürler… Bundan sonraki kısa hikayelerimi, insan psikolojisini de baz alarak yazmaya çalışacağım. İç ve dış savaşlardan örneklerle kurgumu tamamlayacağım. Umarım başarılı olurum. Görüşmek dileğiyle…

    0
  5. Şevkat gözlerde, umut gözlerde, öfke, merak, sevgi, aşk, şehvet, yakarış, bekleyiş, mutluluk, hüzün, özgürlük, esaret, iltifat, hakaret…İnsana dair ne varsa gözlerde…Ve son olarak ölüm gözlerde…
    Öylesine büyüleyici öylesine güçlü olabilir ki tek bakış…
    Kaleminize sağlık Özdür, çok güzeldi.Sevgiyle…

    0
  6. Gayet güzel bir yazı :) eline sağlık :)

    0

Yorum

E-posta adresiniz yayınlanmayacak.Gerekli alanlar işaretlenmiştir *

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>