Ana Sayfa / Edebiyat / Hatırla(n)mak
Hatırlanmak

Hatırla(n)mak

Güneş dağların ardından bayramı müjdeleyerek yeniden doğuyordu. Ramazan ayının coşkusu bitmiş, her yeri tatlı bir bayram telaşı kaplamıştı. Kalabalıktan uzak, küçük bir köyde, tahta kulübede yaşayan yaşlı teyze yatağından zar zor ayağa kalktı. Ağrıları iyice artmıştı. Kulübenin tek odasında yaşamını sürdürüyordu. Bu odada bulunan tahta yatakta yaşlı teyze yatıyordu. Yatağın yanında tahta masa ve sandalye, bir kenarda da yiyeceklerin bulunduğu dolap vardı. Teyzenin birkaç parça giysisi de bir rafta duruyordu. Bir lokma ekmek ve birkaç zeytinle kahvaltısını yaptı. Ardından dolaptan minik bir kase çıkardı. Kasenin içinde birkaç tane şeker duruyordu. Masaya koydu…

Öğlene doğru yatağın altından bir sandık çıkardı. Sandıkta bir fotoğraf albümü duruyordu, açıp fotoğraf albümünü aldı. Elleriyle tozunu temizledi ve ilk sayfayı açtı.  Fotoğraflara bakarken çocukluğunu hatırladı… Annesinin sarı uzun saçlarını örüşünü… Babasının çalışkanlılığını… Kardeşlerini… Neredeydiler acaba şimdi onlar? Uzun süre olmuştu görmeyeli…

Sayfayı çevirdi. Bir bayram günü çekilen fotoğrafı gördü. Uzun koltuğun etrafında tüm aile toplanmıştı. Ortada ailenin en büyükleri oturuyordu. Kendisi de onların kucağına oturmuş gülüyordu. Koltuğun kenarlarında da amcalar, halalar, teyzeler, enişteler… Herkes oradaydı ve mutluydu. Gözünden bir damla yaş süzüldü. Neden ağlamıştı şimdi? Eski günlere duyduğu özlem miydi onu ağlatan? Sebebini bilmezlikten geliyordu…

Sayfayı çevirdi. Meşe ağacının altında tanıştığı kocasını, kırk yıllık hayat arkadaşını, hatırladı. Ne güzel günleri olmuştu yetmiş yıllık hayatında…

Sayfayı tekrar çevirdi. Evlendikleri günü hatırladı. Köyün en güzel kızının evleneceğini duyan herkes düğüne gelmişti. Dünyanın en güzel günüydü o gün. Hayat arkadaşıyla, mutlu… Fakat şimdi hayat arkadaşı yanında değildi. Kansere yakalanınca dünyayı terk etmek zorunda kalmıştı…

Sayfayı yenden çevirdi. Avrupa’da yaşayan oğlu aklına geldi. İstanbul’da olan kızını hatırladı. Ankara’da evlenen oğlunu ve Konya’ya iş bulmak için giden diğer oğlunu hatırladı. Şimdi neredeydiler onlar? Her bayram geleceklerini söyleyip beş yıldır hiç gelmemişlerdi. Torunları evlenmişti. Onlar da gelmiyordu yanına. Ana baba özlemi acıdır ama evlat özlemi çok daha acı…

Tekrardan sayfayı çevirdi. Tüm fotoğraflara baktığını fark etti. Her anısını yeniden hatırlamıştı. Albümü yerine koydu. Hava kararmaya başlamıştı. Tahta yatağına uzandı ve gözlerini kapadı. Uykuya dalmıştı ve bu onun son uykusuydu.

O gün, o yaşlı teyze, her sayfa çevirişinde hayatını yeniden hatırlamıştı fakat hiç hatırlanmamıştı...

15 yorum

  1. Çocuk! Kalemini meleklerden mi aldın? Yazıyı yayına hazırlarken küçük editlemeler yapıyorken ağlattın beni. Kısacık öykülerine büyük yüreğini sığdırıyorsun. Kızım oluşunla, varlığınla, gurur duyuyorum. Her öykünde, her yazında, beni bir endişe, telaş alıyor. On iki yaşında bir çocuk bunları yazamaz, babası düzenlemiştir, ilaveler yapmış, cümlelerini değiştirmiştir düşüncesini taşırlar diye…

    Bugün yazılarımıza aynı anda başladık, aynı anda bitirdik. Yanıma gelip gelip durdun… Ve eminim ki yaşlanınca da yanıma gelip duracaksın, ömrümce fotoğraf albümlerime baktırmayacak, unutmayacaksın…

    O güzel kalbinden, kalem tutan elinden öpüyorum yavrucuğum.

    0
    • Hatırlanmak… Hiç unutulmamak… Hayatta sevginin kalıcı olduğu her yerdedir.

      Hayır, kalemimi melekten almadım. Sadece hayal ettim. Çünkü hayal etmek yazmak demek…

      0
  2. Harika ben beğenimi ifade edecek kelimeleri bulamıyorum. Yüreğine sağlık.. Yolun bahtın açık olsun…

    0
  3. Babasının güzel yürekli güzel kızı… O küçücük hisli kalbinle, minicik ellerinle kaleme aldığın bu yazıları yazma marifetin bir yana, kocaman insanların günlük yaşantılarında nelerle karşılaşıp neler hissettiğini anlatma yeteneğin bir başka. Hayır bu bir yetenek değil; his. Sen ne hisli ne güzel çocuksun ki koca koca çınarların geçirdiği uzun ömürleri böylesine güzel anlatabiliyorsun. Ben bunu yapamam, yazamam; hatırlayıp hatırlatamam, umut edip ümit veremem; ben senin kadar “iyi” olamam. Ben umudun orda, kelebeğin kanatlarında olabileceğini de düşünemezdim…

    Sen umut vaad eden, iyi bir yazar adayısın. Kalemin hiç tükenmesin. Güzel kalbin hiç kırılmasın. Sevgiyle güzel çocuk…

    0
  4. Sevgili Elifciğim o kocaman yüreğine sağlık… Başarılarının devamını diliyorum… Yazını çok beğendim. Büyüklerimizi hep hatırlayalım ki bizim de çocuklarımız bizi unutmasın temennisi ile yanaklarından öpüyorum…

    0
  5. Yüreği büyük küçük kız…Nasıl da hassas bir çocuksun ve nasıl da güzel ifade etmişsin hislerini. Hayranlıkla ve biraz da kederle okudum güzel cümlelerini…Kederim yazdıklarının ağırlığından değildi. Seni düşündüm küçük kız…Bu kristal yüreğin, dilerim hayatın acımasızlığı karşısında asla kırılmaz. Sevgilerimle…

    0
  6. Offffffffff… Büyüklerrrrr hepinize/hepimize çok öfkeliyimmmmm… Neden hepiniz/hepimiz aynı duyguyla okuyup aynı yorumu yapıyoruz?”Biz unutmayalım ki unutulmayalım…”Benciliz işte bencilizzz!
    Eminim herkese ne demek istediğimi anladı, uzatmayacağım daha fazla…
    Hey sen! Harika çocuk!
    Evet harikasın, inanılmaz yazıyorsun çünkü inanılmaz hissediyorsun. Dahası var; çözümcüsün, olumlusun, pozitifsin…
    Yüreğindeki güzelliği gördüm bir kez daha, gözyaşının sebebini görmezden gelişteydi sevginin/hoşgörünün sırrı… Kocaman yüreğini seviyorum…
    Yüreğinle bir kalemine sağlık, sevgiyle…

    0
    • Bazen bir damla yaş süzülür. Neden ağladığımızı biliriz ama bilmezden geliriz. Oysaki sebep bellidir. Hatırlamışızdır anılarımızı, mutlu günlerimizi… Teşekkürler…

      0
  7. Kocaman, güzel ve sevgi dolu bir yüreğin var… Emeğine, yüreğine, kalemine sağlık …

    0
  8. Harika, Kaleminizin kuvveti daim olsun… Yüreği ve farkındalığı ile Ziruh sunuz sizde… Selamlar.

    0

Yorum

E-posta adresiniz yayınlanmayacak.Gerekli alanlar işaretlenmiştir *

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>