Ana Sayfa / Edebiyat / Herkesin Bir…
Herkesin Bir Hikayesi Vardır

Herkesin Bir…

Herkesin bir hikayesi vardır ardında, kimselere söyleyemediği…
Kimi geride bırakır sevdiğini, kimi ise geride kalandır sevdiğinden.
Kimi vazgeçer onun bıraktığı tüm hayallerden, kimi ise hayalleri için vazgeçer tüm benliğinden.

Herkes bırakmıştır birilerini arkasında…
Kimi bir faili meçhul bırakır karanlık sokaklarda, kimi ise parmak izlerini bırakır sevdiğinin avuçlarında.
Kimi katiline gülümser gözlerinin gözlerine değdiği an, kimi ise ağlayamaz, enkaz olur yüreğinde ki acıdan.

Herkesin bir yalnızlığı vardır yüreğinde taşıdığı…
Kimi kör kuyulara atmıştır yalnızlığını Yusuf misali, kimi ise üzerine saraylar inşa ettirmiştir Şah-ı Cihan misali.
Kimi şiirler yazmıştır methiyeler dizerek “ Yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılsa yalnızlık olmaz ”, kimi ise ruhunu sürgün etmiştir uğruna. “Ey Celaleddin talipsen yüreğime, yalnızlığını adayacaksın bana.”

Herkesin bütün cihandan gizlediği, boğazında düğümlenmiş, gözlerini nemlendiren bir tek isim vardır dudaklarının arasında…
Kimi her aklına geldiğinde, bahtının kör talihine savurur küfürlerini, kimi ise şükreder Yaradan’ına. “Bir dolu hüzün miras bıraktın bana, olsun, yine de güzeldi seni sevmek.”

Herkesin “gitme, dur” diye haykıramadığı biri vardır aslında…
Kimi bir lanet gibi her an yaşar bu anıyı. Bir hayale sarılır, önce boynunu öper sevdiğinin, sonra küçücük burnunu. Eğer kalmışsa bir parça aklı, oyun oynar her gün defalarca kendine.
Kimi ise gölgelerde yaşar ve gölgelerde arar “Gitme, dur” diyemediği yarım kalmış Yar’ını.

Herkesin yaşarken bir kez ölmüşlüğü vardır aslında…
Kimi acılı bir şarkıyla eşlik eder ölümüne, kimi anason kokusunun yaktığı nefesi ile haykırır adını.
Kimi ise her gülümseyişte, herhangi bir çift gözde ilana çıkarır yüreğini. “Hükümsüzdür, parçalayıp, yakınız.”

Dedim ya herkesin bir hikayesi vardır…
Kimi ayrılmamıştır asla sevdiğinin yanından. Bırakmamıştır arkasında, olmamıştır katili sevdiğinin. Ne gidendir o, ne de kalan,  ne öncesidir, ne de sonrası…
Kimi kuru bir ekmeğin tadıyla, bölüşmüştür yalnızlığını.
Kimi söyledikçe yıllandırır sevgilinin adını.
Kimi ellerini hiç bırakmaz mesela, her an kaçıp gidecekmiş gibi. “Gitme, dur” limanına hiç uğramamıştır gönül teknesi.

Kimi ölmemiştir hiç yaşarken.
Sahi bir insan gerçekten ölür mü, sevdiğinin yanındayken?

Nevşehir / 2014

 

4 yorum

  1. olmak ya da olmamak ikilemi içinde çoklu seçenek sunumu içinde vardır herkese düşen bir hikaye.. güzel kotarılmış bir çalışma. kalemine sağlık.

    0
  2. Herkes biraz acımasızdır aslında… Herkesin için de öldürdüğü birisi vardır ama ölen yaşatır yüreğinde…
    Bazen keşmekeşlik bazen umarsızlık içerisinde sürer bu kavga. Kimi aldırmaz, kimi de yerlerde…
    Kim sever, kimi sevilmekten ve bir adım öteye gidememekten yakınır….
    Kimi yaşatır, kimi yaşanır işte….

    Öncelikle rumuzunuz harika söylemek istedim. Hüseyin Hocanın rumuzlarla ilgili bir yazsı vardı o geldi aklıma birden… Yine güzel, yine içime işledi cümleleriniz, ellerinize yüreğinize sağlık. Kaleminiz daim olsun …

    0
    • Öncelikle devam eden cümleleriniz için teşekkürler.
      Antalya’nın muhteşem sahillerinden birinde , beyaz fon bir duvarın üstüne yazılmış halde görmüştüm bu iki kelimeyi.Tüm umudu ve umutsuzluğu içinde barındıran ve muhteşem bir derinliği olan iki kelimeydi benim için.Fotoğrafını çektim ve şimdi koca bir ekran görüntüsüyle süslüyor bilgisayarımı :) Rumuz için söyledikleriniz için bir kez daha teşekkürler.

      0

Yorum

E-posta adresiniz yayınlanmayacak.Gerekli alanlar işaretlenmiştir *

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>