Ana Sayfa / Bakış Açısı / HÜKÜMSÜZ
Hükümsüz

HÜKÜMSÜZ

 Esritilmiş bir yalnızlık kokusu vardı aklımın duvarlarında… Kapı açık kalmış, fark edemedim. Ne varsa içeride talan etmişler, yıkıp dökmüşler. Zaman zaman geliyorlardı sanırım kırık dökük halleri ile yıpranmış duygular, sonradan anladım. Artık sızıların yok olduğunu, acımadığımı, kanamadığımı, sancımadığımı, dar vakitlerde gözlerimden düşüremediğim damlalarımı,  hissedemedim.

Koca bir isyan duygusuyla alabora oluyor düşünce düşlerim. Bir duyan, gören olmasın diye sıkı sıkıya örtüyorum üzerlerini serzenişlerimin. İstemsiz, zoraki gülümsemelerle kamufle ediyorum ruh halimi. “Boş ver” diyorum “kim sevinirse sevinsin, ne yapayım rol yapamıyorum.” Politik değil kimliğim, zamana uyduramıyorum…

Güçlüydüm oysa ki! Gülümsüyordum, gülümsememin güç gösterisine dönüştüğünü bilemeden… Sahibinden izin almadan çalmışlar gözyaşlarımı, çok sevdiğim yağmurlarla birlikte. Riyakarların maskelerine kızarken, masumca takındığım  maskemi göremedim.

Hani bazen cam batar canın acır ancak ne zaman geçtiğini anlayamazsın ya, birden fark edersin ki sinmiş derinlere. İşte aynen öyle; artık canımın acımadığını, umarsızlığımı, sakinliğimi, durulduğumu gördüm aynaya bakarken. Kendimi gördüm, benliğimi, sessizliğimi, gülümsediğim andaki sancımı fark ettim. Bütün görünmeme rağmen birkaç parçam eksikti. Ben eksiktim, duygularım eksikti. Zamanımı, en değerli anlarımı yitirmiştim. Ya gitmişlerdi ya da çalınmışlardı. Ne fark eder? Sonuçta noksandım.

Yitip gitmek yine dolduruyor odamın duvarlarını… Siniyor her köşeye, sinsice zaman kolluyor. Duvarlar dilleniyor, aynayla yüzleşiyor, ben dinlemede…  Geçen yılları konuşuyorlar; zamanın akışkanlık düzeyini, insanların maskelerini, ruhuna yapışan izleri alelacele silme istemiyle…

“Keşke’lere sığınma” diyor benlik,” her şeye rağmen’lere sarıl… Nefesini tüketme beyhude olmazlarla, olanlarla yetin. Kanatlarını onar rüyalarının, tak onları düşlerine uç uçabildiğince, sakın ardına bakma, ileriye hep ileriye… Yeniden güvenmeye başla, şans ver umutlarına. Yine sev maviyi, sonsuzluk gözlerinde, sakın unutma.”  “Peki…” diyorum.

Bir kayıp ilanı veriyorum umarsızlığıma…

RUHUM ÇALINMIŞTIR, HÜKÜMSÜZDÜR.

 

Aylin Zeynep BİLGİN

 

 

10 yorum

  1. Tebrikler, Kelimeleriniz sizin oldukları için gurur duyuyorlardır eminim. Kelimeler ile aranız herdaim böyle iyi olsun. Kalbinize sağlık…

    0
  2. Ne güzel sözler bunlar. Umarım bizi hiç terk etmezler :)

    Teşekkürler Hakan Bey : )

    0
  3. Her ne kadar çalınan ruhun hükümsüzlüğü ilan edilse de görüyoruz ki sözcüklere, cümlelere yeni bir ruh katacak Ay Işığı.

    0
  4. Peki; benim kabulleniş nidamdır… Peki; canımı yaka yaka etimden et koparırcasına bağıra bağıra yazdığımdır. Peki; beni görmemesi, duymaması, umursamaması karşısında her şeye rağmen ruhum diyebilmemdir. Yazı çok güzel çok hisli belki ama PEKİ diyerek bitirmiş olmanız gecenin bir yarısı gecenin zifirini zifir etti… İyi geceler…

    0
    • “Peki”, benim için umarsız kalmaktır, aslında kabullenmeyiş barındıran, onaylanmayandır, ruhun isyanıdır. Umarım gecenizin zifiri karanlığına daha çok itmedim sizi, amacım aydınlatmaktı zira…

      Teşekkürler Dolunay : )

      0
  5. Sevgili Ay Işığı

    Gittikçe daha güçleniyor kelimeleriniz, cümleleriniz… Bize çok güçlü duygularla bezenmiş daha nice yazıların yazılacağının habercisi…

    “Kanatlarını onar rüyalarının, tak onları düşlerine uç uçabildiğince, sakın ardına bakma, ileriye hep ileriye… ” bu cümlenize bayıldım. Benim hayat felsefemi simgeliyor. Ben bunu halk ağzıyla “olmuşla ölmüşe çare yoktur ” olarak ifade ederim ama sizin ki çok daha şiirsel ve güzel…

    Mürekkebiniz hiç kurumasın…

    0
  6. “Sahibinden izin almadan çalmışlar gözyaşlarımı, çok sevdiğim yağmurlarla birlikte.” İşte budur.Yazıların içinde ki cümleler de saklar yazar kendini.Bilmem bu cümlelerin içinde bir yerlerde misin ama galiba ben bu cümlenin içinde buldum kendimi.
    Bazen iyi yazılar yazmak kadar , iyi yazılar yazdırabilmekte önemlidir.Kaleminize , yüreğiniz sağlık …

    0
    • Evet yazıların içindedir yazar, hissettiği kadar,incindiği kadar… Yazabilmek yazdıranların hissettirdiklerinden geçiyor. İyi ki gelmiş ya da gitmişler… Kattıkları acılar, incinmişlikler ve geriye bıraktıkları bizim söz de vurdum duymazlığımız sağ olsun… Sağlık olsun ;)

      Teşekkür ederim ”SevHadi” Mutlu kalın : )

      0

Yorum

E-posta adresiniz yayınlanmayacak.Gerekli alanlar işaretlenmiştir *

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>