Ana Sayfa / Edebiyat / Kimsesiz Monologlar
Kimsesiz Monologlar

Kimsesiz Monologlar

Düşlüyorum Öyleyse Yoksun…

Vakti gelince toparlamalı zamanı sessizce!
Kimselerin duymadığı,
Gayri resmi bir mutluluktu selamın gönlümde!

Her şey konuşur ve döner, evrende dönmeyen bir tek şey bulmak imkanlı mıdır? Söylenmiş sözlerin, iletilmiş mesajların, ulaşmış mektupların hükmü ne kadardır bilinmez… Söylenememiş sözlerin, iletilememiş mesajların, ulaştırılamamış mektupların hükmü ise gönüllerde bir yalnızlık kokusu… Kendi kendine kalmışların kendilerinde kalanlarla dertleştiği bir susma şeklidir Kimsesiz Monologlar

Ulaşmamış Telgraf: (Kendi Kendine Konuşur)
Beraber güler beraber ağlamazdık, yalnız anlarımıza saklardık acılarımızı, birbirimizi üzmemek için… O, “Seni Çok Seviyorum” derdi, ben ise “Seni Seviyorum”…

Çok alınır tekrar sorardı… Ne kadar? Ve tekrar tekrar söylerdim “Seni Seviyorum” diye… Bir sabah ansızın gittin… Anlatamadım… Ben bir nameydim ezelden yazılmış, bir kalem ile alnına çizilmiş, yazanın sözüne, gözünün yaşına şahit tutulmuş… Anlatamadım… Bir şeyin çok olması için, aza, ihtiyacını anlayamadın…

Ulaşmaz şimdi haberim sana, bilmeni istedim ki; Seni “çok” seviyorum cümlesi, aza muhtaç bir sıfattır! Seni seviyorum ise bir durumun izahı, bulmacanın cevabı, en keskin itiraftır… Demem o ki; “seni çok seviyorum” cümlesi aciz ve de küçüktür…

“Seni Seviyorum” ahvalinden… Stop

 

M.R.B.

2 yorum

  1. Sevmenin değeri olmaz, seviyorsan seviyorsundur. Az,çok fazla ,çok çok fazla… Sevmek zor iş, hakkını vermek gerekir…. Yüreğinize sağlık…

    0
    • Teşekkür ederim… Sizin de yazılarınızı ilgiyle okudum.. Sizin ve diğer yazarlarında kalemlerine yüreklerine sağlık… İyi çalışmalar dilerim.

      0

Yorum

E-posta adresiniz yayınlanmayacak.Gerekli alanlar işaretlenmiştir *

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>