Ana Sayfa / Edebiyat / Anı / Oyun değilmiş aslında!

Oyun değilmiş aslında!

herşey-bizim-elimizdedir

HANİ ÇOCUKLUĞUMUZDA, ŞANS, TALİH, KADER, KISMET… 5 kuruşa… DİYE BİR OYUN VARDI.
Elimizde, dibi tükenmez kalemin kapağı ile desteklenmiş; mini minnacık kalemlerle,
O yaldızlı kağıtları kazımaya çalışırdık ya!
Oyun değilmiş aslında…
Tükenmez kalem de tükenirmiş!
“Canım…” Dediklerin de gidermiş!
Hem de bir çırpıda!
Oyun değilmiş aslında!
Yaldızlı kağıtların altında gizlenen vefasızlıkmış!
Boş verişler, vazgeçişler!
Aldanışlar…
Bir elin tersiyle, ansızın vurulan tokatlar!
Gözlerden acımasızca süzülen yaşlar!
Oyun değilmiş aslında!
Biz anlamamışız, çocukluk hayallerimizin arasında!
Ya da sonsuz sevgi deryasında!
Aşkı, doğruluğu, dürüstlüğü ararken o yaldızlı kağıtların ardında!
Çekilen çilelerin devamıymış da!
Çoktan tükenmiş, her olgu…
Çoktan yitmiş!
Oyun içinde oyunmuş da!
Biz anlamamışız!
Beş kuruşluk bile değerimiz yokmuş aslında!

Ay Şen…

4 yorum

  1. Fena halde takmış durumdayım “Ben” olgusuna…

    Haklısınız “Oyun içinde oyun” galiba hayat… Çocuklarıma hep derim ki oyunlarında; “Kazanmak ya da kaybetmek değil mesele, keyif almaya bakın.” Artık kendime verdiğim tek öğüt/uyarı da bu. Ne yaşıyorsam ya da yaşamışsam, sonuna takılmamaya çalışıyorum. Evet tükenmeyen bir şey yok, yeter ki belleğime kazınanlar güzel olsun. “Canımmmmmm” dedikleriniz gider mi? Gider! İradesiyle ya da irade dışı… Tüketerek ya da henüz tükenemeden hiç fark etmez. Meselem canımken ne hissettiğim, irademle ne yaşadığım ya da yaşamadığım, pişmanlıklardan uzak kalabilmek…

    Hayat bir oyun, sonucu umurumda değil; tüm olay keyif almakta…

    Kaleminize sağlık, sevgiyle…

    0
  2. Ya ben ya ben! Ben her şeye takmış durumdayım simsiyah. ” Ben ” olgusuna, yaşadıklarımıza, yaşatılanlara!
    Haksızlıklara… Keyif alacak ne bir mevsim ne de hayat kaldı ortalıklarda!

    Sevgiyle kal…

    0
  3. Ah be kardeşim ,etrafımızda hayattan zevk almayı gerektiren o kadar çok şey varki ,bu karamsarlık neden?
    her yaşın, her yaşanmışlığın bir çok güzel yanı var,ben yaşlı biriyim ama yaşlılığımı da seviyorum,bu yaşa gelmeseydim etrafımda koşan sağımı solumu tırmalayan dünya tatlısı torumlarımı nasıl görürdüm,onlar bana ömrümün sonbaharında Allahın verdiği en güzel hediye,hayattan zevk almak için daha ne isteyebilirimki?

    0
  4. Çok geç girebildim siteye, size cevap vermekte de geciktim, Mustafa bey. Özrümü kabul buyrun dilerim. Ben de seviyorum hayatı da, sevsek de gerçekler değişmiyor ne yazık ki sevgiyle… Saygılar sunuyorum.

    0

Yorum

E-posta adresiniz yayınlanmayacak.Gerekli alanlar işaretlenmiştir *

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>