SEN

SEN

Nedir yalnızlık?

Kimine göre boş bir evin boş kanepesinde tv. kumandasına tek başına sahip olmak… Akşam ne yiyelim, yarın ne giyelim diye soramamak…Çok mu acıtır acaba o boş evin boş duvarları?

Boş evin boş koltuklarını boş bir davetle doldurmak mümkündür herhalde…Geçici-kuru gürültü yankılanıverir duvarlarda. Ha gerçekten dolsun isterse yalnızlığın sahibi, yine de bir ümit vardır hep… Sanırım…

Ya dolu-dopdolu hayatın boşluğu? Onu kim, nasıl dolduracak?

Teselli, içe dönük saldırıyla gelir çoğu zaman… “Daha ne istiyorsun hayattan!” diye azarlar benliğin…

Yalnızlığa utanç eşlik etmeye başlar… Haykırmaya çalışırsın, iç sesin önüne geçer “Her şey senin elinde” diyerek… Gözlerin kaçamak bakar kalabalığına, fark edilir mi diye acın; çok sürmez… Bakışların aynaya döner yeniden “Kendine gel” diyerek…

Ne ister bu ses, bu nefes? Sesse ses, nefesse nefes, kalabalıksa kalabalık… Hepsi var hayatında…

Sadece “Sen” olduğun için nefes alabilmek istiyorsan eğer, kalabalığından istediğini önce sen sunabilmelisin kendine. “Sen” olabilmelisin önce… Azıcık cesaret, çokça farkındalık…

9 yorum

  1. Kendini sevmekle başlar hayat, kendini severek sürer gider dolu dizgin, kendini seven sever alemi, alemi sevmekten geçmez bütün yollar… Kısacık ama sıcacık dizeler sizinkiler de… Hoşgeldiniz aramıza… (Gecikmiş de olsam karşılamaya)

    Sevgi ve muhabbetle…

    0
  2. Teşekkür ederim sevgili Lila,
    Sıcacık, sevgi dolu bir karşılamanın zamanı kimin umrunda… Hoşbuldum:)
    Sevgi ve muhabbetiniz eksik olmasın…

    0
  3. “Nedir yalnızlık?” Kimi zaman derdini anlatacak bir kimsenin olmaması… Kimi zaman da tutunacak bir dalının olmaması. Kaleminize sağlık…

    0
    • Yorumuna sustum Bilge’cim. Ben bir yazı ya da yorum beni çok etkilediğinde beklemeyi tercih ediyorum; başka ne anlatacak bana kelimeler diye…Senin yorumun da beni çok etkiledi. Anneliğim tuttu, okkalı cevap aradım, bulamadım:) Sadece şunu söylemek istiyorum; sende bu yetenek varken dinleyenin de dalın da kağıdın kalemin olsun…

      Sevgiyle kal…

      0
  4. Öncelikle kalemine sağlık sevgili simsiyah…

    Yalnızlığın ne olduğuna gelince, yazdıklarından farklı olarak (benim tabirimce); boşluk demektir. Hayalet olmak gibidir. Yalnızlık görülmezliktir.
    Hiçbir özel günün tadını alamazsın. Doğum gününde boş masalara bakarken doğduğun o güne lanet edersin. Sevgililer günü gelir sen camdan dışarıyı seyretmekle yetinir, kaderine küsersin. Gezmek hakkın değildir. Ola ki bir cesaret eder de çıkarsın dışarı. İşte o zaman kalabalık sokaklarda görünmezsindir. Sadece yürürsün, koşarsın. uçsan bile dikkat çekmezsin:) Ama tüm bunlar senin görüşündür. Halbuki doğum gününde yanında olmak isteyenler vardır. Sana aşık illaki biri vardır. Ya da yürüdüğün sokakta görülürsün hatta bi çok kişinin ilgisini bile çekersin. Fakat sen tüm bunlara kapalısındır. Her şeyin önünü kapatmış, yalnızlığı kendine göre kurgulamışşındır. Bu yüzden arkadaşlar yalnızlığı kabul etmeyelim ve hiç yalnızlık çekmeyelim … ohk amin:)

    0
  5. Teşekkür ederim sevgili Gülsen,
    Haklısınız, yine “ben” de bitiyor galiba iş:)
    Sevgiyle…

    0
  6. Evet evet galiba dediğiniz gibi o da, diğer her şey de “ben”de bitiyor gibi. Ben de öyle düşündüğüm için “Ben”i ele alıyorum konularımda:)

    0
  7. Bir ben var benden öte… İçimde… Susturamadığım ben… Yıllar yılı unuttuğum, hayatın hay huyu içinde ihmal ettiğim ben. Ve… O ”ben” isyanlarda şimdilerde… Tek istediği ise yalnızlık sadece yalnızlık. Aslında bir çok kişi yalnızdır ki çevresini saran, o kuru kalabalıkların içerisinde! Ben seviyorum yalnızlığımı ve içimdeki benin, benle huzur bulmasını.
    Sevgilerimle…

    0
  8. Yalnızlık kısaca yalnızlıktır işte… Günün ilk saniyelerin de açarsın gözlerini. Sonra bir koşuşturmaca başlar, saatler birbirini kovalar… Zaman yine geçer ve akşam olur… Bir başınalığınla kalırsın işte… Hatta bazen kocaman bir kalabalık ve sen tam ortasında yine yalnız hissedersin, alışkanlık mıdır, farklı hissetmek mi bilinmez… Bazen acıtır ruhunu bazen rahatlatır sessizlik… Bazen sessiz çığlıklarını birisi duysun istersin, belki sadece bir arkadaş belki yar, yaren!!! Ama ruhuna öyle bir işlemiştir ki yalnızlığın ezgisi bazen farkında olmadan açmazsın kapıyı ve kapının ardındaki sabırsızdır çok beklemez, gider… Yalnızlığın odası labirentlerle doludur ve bazen ruhunu kaybedersin içinde… Ara ki bulasın??? Yüreğinize sağlık…

    0

Yorum

E-posta adresiniz yayınlanmayacak.Gerekli alanlar işaretlenmiştir *

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>