Ana Sayfa / Edebiyat / Sensizlik Ya da Yalnızlık Değil, Düpedüz Issızlık Bu
Sensizlik ya da Yalnızlık Değil, Düpedüz Issızlık Bu

Sensizlik Ya da Yalnızlık Değil, Düpedüz Issızlık Bu

Sıcak yaz gecelerinin uykusuz saatlerinde sestin, gölgeydin, eştin ruhuma. Kimsenin bilmediği küçük bir dünya yaratmıştım, içinde sen ve ben olan. Anlatsak kimsenin anlamayacağı eşsiz bir saadetti, gecenin zifirini aydınlatan cümleler eşliğinde sabahlamak. Bedenlerimizle değil belki ama ruhlarımızla birbirimize karışmak. Aynı şehirde, ayrı evlerde, aynı yastığa baş koymak gibiydi geceyi senin cümlelerinle tamamlamak.

Sen benim eş ruhumsun diyordu ya şair işte o noktadaydık, ruhlarımızı duyumsuyor, doyuma ulaşıyorduk. Sabahlar yazdığın o son cümlelerinle başlardı hep, uyumadan okuduğum, gözlerimde uykunun dans ettiği ama bedenimin direndiği o saatlerde kurduğun cümleler. Anlatsan anlamaz kimse, böyle bir dünyaya inanmaz. Yanında olan kimsenin seni anlamadığı bir hayatta yanında olmayan bir adamın kelimeleriyle hayata tutunuyorsun, seviyorsun, sevildiğini düşlüyor, seviniyorsun. Sonsuza kadar sürer sanıyorsun. Anlamadığın bir noktaya anlamadığın bir süreçten geçerek anlamadığın bir şekilde hızla düşüyorsun.

Gecelerin bekleyerek ve umut ederek geçiyor. Ama biri haydi kalk uykudan der gibi rüyadan uyanıyor kaldığın dipten devam ediyorsun. Aslınsa bulunduğun kuyuya kimse ip uzatmamış, bakmış, yankı olmuş, geçmiş ve gitmiş. Sonra senden başka kimsenin olmadığı bu kuyuda, yanında üç şey ile kalakalıyorsun; ıssızlık, ıssızlık, ıssızlık.

Sensizlik ya da yalnızlık değil, kelimelerinin olmadığı her yer ıssızlık içinde ıssızlık…

7 yorum

  1. Yazıya eşlik eden müzik harika… Teşekkürler bilgelog, içinde bulunduğum durumu özetleyen bir şarkı olmuş.

    0
  2. Her güzel şeyin daha doğrusu her şeyin bir sonu var, ama mutlu ama sonsuz…

    Yüreğinize sağlık …

    0
  3. “Anlamadığın bir noktaya anlamadığın bir süreçten geçerek anlamadığın bir şekilde hızla düşüyorsun.” Bu cümle durumu net biçimde özetler görünmekle birlikte hala saklanan “aklın” sakladığı kelimeyi reddediyor; “Görmek ve bilmek istememek”
    Issızlığın daimi üyesinin yarattığına inanmak istediği dünyada olup bitenleri ve geleceği gördüğüne eminim ben. Sadece “Yarattığı küçük dünya”da bir dakika fazla nefes alabilmek adına görmezden geldiğine de…
    Sonuç şaşırtıcı değil, “kuyu”da yalnız olmak da…Papatyalarla dolu kırlar dururken kim kuyuya uzatır ki başını… “Ben” olmak gerek önce, “Ben” i sevmek…Kimsesiz, sessiz, gürültüsüz, desteksiz…
    Bakın o zaman iplerin önemi kalıyor mu, ağaç dallarına salıncak yapmak dışında…
    Kaleminize sağlık, sevgiyle…

    0
  4. Sevdasıyla çoğalır kadın… Aslında çoğaldığını sanır. Sevda değil “düş”tür içine düştüğü, uyanır bakar ki, sadece kendi ve kendinden ibarettir kalabalığı… Issızım sanır, sevmeyi bilmenin zenginliğinden habersiz…

    Tebrikler…

    0
  5. Teşekkürler Sgul, eksik olmayın…

    0

Yorum

E-posta adresiniz yayınlanmayacak.Gerekli alanlar işaretlenmiştir *

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>