Ana Sayfa / Yorum / SUSALIM MI?
Susalım mı

SUSALIM MI?

Aşk yakaladı beni, tutuklandım, müebbet hapismişim öyle diyorlar. Sen kaç  kurtar kendini korkma bana bir şey olmaz, üstesinden gelebilir miyim bilmiyorum. Ben sensizlik makamındayım, sen sessizlik…  Çok ama çok öldüm ben, sen çok yaşa… Sen  bari SENsiz  kalma. Can’ın acır mı bilmiyorum! Çünkü çok zor, beter bir şey. Acıtıyor… Sessizliğe bir kement de biz atalım, ha ne dersin? Bağlayalım elini kolunu sussun artık sessizlik. O da yorulmuştur belki.

Ya da gitme kal beraber susalım olur mu? Uzun uzun olur susmalarımız arada dinleniriz belki, belki anlatırsın bana biraz.Kitap okur, düşünceler serpiştiririz satır aralarına. Sonra yine susarız… Sessizliği dinleriz, şansımız yaver gider de belki yağmur bile yağar, sesini dinleriz.Kar yağar, bir kahve içer, kokusunu çekeriz içimize karla kaplı toprağın…..

Seni bir zaman ileri almışlar, beni bir zaman geri. Bilmem, belki de tam tersi. Yelkovanla akrep bile şaşkın besbelli…

Her şeyi tüketmeye alışmış gölgeler dolaşıyor etrafta.Tükettikçe zafer çığlıkları atıyorlar. Zamanı, havayı, suyu, sevgileri, sevinçleri, umudu, güzellikleri ve en kötüsü  bizi tüketiyorlar anlamıyor musun? Onlar bundan zevk alıyor, başkalarının mutsuzluğu daha da çok güçlendiriyor onları…

Hiç mutlu değil ki  o gölgeler. Hırsları var ve bitmek bilmez korkuları, kıskançlıkları.

BİZ KORKMAYALIM. SEN  gitme kal olur mu? İstersen susarız sonsuzluğa. Nefes bile almam istersen, korkarım nefesimden uçup gideceksin diye. Kelimelerim seni incitir diye korkarım. Sana zarar veremezler aslında, çünkü BEN varım içinde, benim düşlerim bunlar. Uyanmayız istersen. Sonsuza kadar uyuruz.Sen yeter ki kal bendeki senle… Harflerimin, kelimelerimin adımları ürkek, ürkek cümleler kuruyorlar, sessizliği incitmemek adına.

Ya da gitme kal şayet sen de istersen, beraber susalım ne dersin? Söz, uzun uzun olur susmalarımız, arada dinleniriz anlatırsın bana belki. Sonra, daha uzun susarız OLUR MU?

Sen yeter ki tut ellerimden  cennete kadar susarız istersen…

7 yorum

  1. Susalım…Biz Korkmayalım…Sen gitme kal olur mu? Derinden yaralıyor yüreğine sağlık Ay Işığı…Mürekkebin hiç kurumasın.

    0
    • Her yara bir öncekinden izler taşıyor… Başkalarının açtığı yaraları tek başımıza sarmaya çalışıyoruz… İyileşiyor muyuz, iyileşti mi diye bakarken yeni bir yara açıyoruz belkide kim bilir ? Yorum yazan kalemine sağlık Çitlembik, teşekkürler.

      0
  2. Yolu aşktan geçmiş, yüreği aşktan yanmış herkesin kendinde paydaşlık bulacağı bir yazı… O kadar güzel ve içten ifade edilmiş ki, aynı yangında kül olmuş yüreklerin sessizliğini dile getirmişsiniz.

    “Ben sensizlik makamındayım, sen sessizlik… ” Çok hoş bir ifade …

    Korku ise yaşanabilecek bir çok güzelliğe engel maalesef. Ne güzel demişsiniz BİZ KORKMAYALIM diye ama yaralandıkça korku da büyüyor insanda. Risksiz ama mutsuz bir yaşamla yetinmeye çalışıyoruz hepimiz. Bu yaşamak mı? O da ayrı konu…

    Mürekkebin hiç kurumasın Ayışığı…

    0
  3. Yüreğime, aklıma dokunan yazıları defalarca okurum. Araya günler koyar, döner yine okurum. Söyleyecek sözüm varsa alıntılarla yola çıkarım çoğu zaman. Sizin yazınızda seçemedim hangi cümleyi diğerlerinden üstün tutsam, “İşte budur bana en çok dokunan” desem…Çok ama çok güzeldi…
    “Susmak” bir tercih. Kimi zaman bile isteye yapılan, kimi zaman çıkmaz yolun sonu olan. Acıtır mı? Başlarda evet… Ama sonra bir yaşam biçimi olabiliyor…Tüketen gölgelerden olmamak adına, tükenmemek adına “susmak” bazen en tedavi edici tercih…
    Kendi adıma susmayı içselleştirdiğimde yalnız ya da birlikte susmanın önemi kalmadı…Sadece “yaşamayı” tercih ettim. Keyif almaya başladım sonra…Dışardan bakıldığında hastalıklı duruyor aslında. Hedefsiz, amaçsız, sonsuz suskunluk…Ama vazgeçmekten daha insani, daha sahi…
    Birlikte susabilmekse hayal gibi…Hem de tüketmeden, tükenmeden…
    Yine harikaydınız Ay Işığı…
    Kaleminize sağlık, sevgiyle…

    0
    • Öncelikle güzel yorumunuz için teşekkür ederim…

      Susmak aşkın esas halidir belkide. Konuşarak tüketmektense susarak bütünselleşmektir … Birken iki, iki iken tek olma halidir. Tek ruhta birlikteliktir.

      Teşekkürler Simsiyah, sevgiyle kalın…

      0
  4. yazınız son derece güzel.Bazı yazılar vardır üstünkörü okur geçersiniz bu ikinci okuyuşum.Okumaktan çok hıssettim. Hissettirmek herkesin harcı değil.Çok beğendim.Bence böyle devam etmelisiniz.Elinize sağlık

    0

Yorum

E-posta adresiniz yayınlanmayacak.Gerekli alanlar işaretlenmiştir *

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>